ประวัติฮอร์น

FULL DOUBLE HORN - ฟูล ดับเบิ้ล ฮอร์นFull double horn เป็นการรวมฮอร์นที่สมบูรณ์ 2 ตัวไว้ในตัวเดียวกัน ฮอร์นทั้งสองใช้ Leadpipe และลำโพงร่วมกัน หลังจากท่อ Leadpipe แล้ว ฮอร์นบีแฟลต และฮอร์นเอฟ จะมีท่อที่แยกกันอย่างสมบูรณ์ โดยท่อที่มีความยาวสั้น จะเป็นของฮอร์นบีแฟลต และท่อที่มีความยาวมากกว่าเป็นของฮอร์นเอฟ วาล์วที่นิ้วโป้งจะเป็นตัวกำหนดให้ลมไปที่ฮอร์นบีแฟลตหรือฮอร์นเอฟ แต่ไม่เหมือน Compensating horn ซึ่งใช้ท่อลมทั้งสองชุดในเวลาเดียวกัน (ใน Double horn ส่วนใหญ่ ถ้าไม่กดวาล์วที่นิ้วโป้งจะเป็นฮอร์นเอฟ ถ้ากดวาล์วนิ้วโป้งจะเป็นฮอร์นบีแฟลต แต่มีผู้เล่นบางคนี่จะสลับวาล์วนิ้วโป้ง คือกดเป็นฮอร์นีแฟลต ไม่กดเป็นฮอร์นเอฟ)

DESCANT HORN - เดสแคนท์ ฮอร์นในราวปี 1900 Single horn ที่มีขนาดเล็กและมีระดับเสียง 1 ออคเตฟสูงก่าฮอร์นเอฟปกติทั่วไป เริ่มปรากฎใช้ในเยอรมนี เป็นฮอร์นที่มีลำโพงและขนาดของท่อที่เล็ก จะเล่นระดับเสียง High F (หรือเรียกว่า F alto) เพื่อช่วยนักฮอร์นเล่นโน้ตระดับสียงสูงในเพลงสมัยบาโร้ค ซึ่งเรียกว่า "Descant" (มีความหมายเดียวกับคำว่า "Soprano") Descant horn ไม่ได้เตรียมไว้ให้นักฮอร์นเล่นช่วงเสียงสูงโดยอัตโนมัติ ถ้าผู้เล่นยังไม่มีความสามารถในการเล่นระดับเสียงสูง ซึ่ง Descant horn ไม่ได้ให้ความสามารถในการเล่นเสียงูงแบบทันทีทันใด